mijn opa nam afscheid

Ik was ongeveer 8 jaar oud toen mijn opa overleed. Ik was altijd graag bij mijn opa en oma en ging daar vaak logeren in vakanties. Ze woonden in een heel klein dorpje ruim een uur bij ons vandaan. Mijn opa was een hele warme en nuchtere man die altijd heel vriendelijk was en die altijd tijd maakte voor al zijn kleinkinderen (we zijn met een groep van meer dan 15 dus dat is best indrukwekkend).

Ik wist dat het niet goed met hem ging want mijn moeder wiens vader het was, was heel verdrietig en bezorgd en we gingen de laatste tijd ineens heel veel naar hem en oma toe. We zijn naar het eind ook een paar keer bij hem op bezoek geweest in het ziekenhuis wat ik erg eng vond.

Ik weet nog goed dat mijn moeder werd gebeld met het nieuws dat haar vader overleden was, ze was helemaal kapot. Terwijl ze een hele sterke vrouw is, en mijn vader moest haar heel erg troosten terwijl hij ook enorm verdrietig was omdat hij zijn eigen vader al een tijd eerder was verloren en mijn opa een 2de vader voor hem was. Ik heb toen geprobeerd mijn mama te troosten maar ze was veel te verdrietig.

De volgende dag of de dag daarna gingen we naar mijn oma waar we zouden overnachten omdat de dag volgend de begrafenis zou zijn. Ik heb me die dag erg afzijdig gehouden omdat ik niet echt snapte wat er allemaal aan de hand was en ook niet echt begreep dat die man die op mijn opa leek maar enorm koud aanvoelde en niet lachte zoals hij altijd deed echt mijn opa was en dat hij niet zou opspringen en zeggen dat het spel over was.

Die nacht toen ik alleen op de logeerkamer bij mijn oma sliep had ik een droom of visioen ik weet niet precies welke. Ik was in de donkere kamer die steeds een beetje lichter werd tot het zo licht was dat ik bijna mijn ogen dicht moest doen om niet verblind te worden. Toen hoorde ik de stem van mijn opa en zag ik iemand voor me staan maar ik kon het niet echt zien want er was te veel licht om hem heen aan het schijnen. Mijn opa vertelde me dat het goed met hem was, en dat hij van ons allemaal hield en vroeg me ook vooral aan mijn oma te vertellen dat het goed met hem was, en dat hij heel veel van haar hield.

Daardoor was het voor mij duidelijker dat hij niet zou terug komen, hij had namelijk echt afscheid genomen en hoewel ik hem nog wel heel erg miste zeker de eerste tijd, was het daardoor voor mij beter te verwerken omdat hij me had verteld dat het goed met hem ging en dat ik me daarover geen zorgen hoefde te maken.

Door: laurienhurkmans

Meld misbruik!
Reageer Via:
Reacties
Heb kippenvel van je verhaal. Wat een bijzondere, mooie ervaring bij zo veel verdriet. Wat een liefde van jouw opa om jullie te zeggen hoeveel hij van jullie hield. En zo mooi dat dit afscheid voor jou, als kind, duidelijkheid gaf. Naast alle pijn van het gemis ook een geschenk. Dank je wel dat je het hier verteld hebt.

Vraag en antwoord

Stel je vraag aan de redactie en ontvang snel antwoord.

Volg ons ook op:

Jouw Troost voor Tranen profiel

Login met je e-mailadres en wachtwoord.
E-mailadres
Wachtwoord
Wachtwoord vergeten? Klik hier!

Nog geen account? Klik hier!

Sluiten