In relaties ontdek ik wie ik ben

Carmen is 18 jaar en heeft een Hindoestaanse achtergrond. Haar vader is gestorven toen ze dertien jaar was. Ze vraagt zich af of de dood van haar vader heeft bijgedragen tot een zoektocht naar geluk en liefde. Carmen vertelt haar verhaal aan Ineke.

Ik heb van mijn moeder nooit gemerkt dat ze me lief had. Ze gaf me nooit het gevoel dat ik goed was of knap. Met mijn vader had ik een goede band. Hij is gestorven toen ik dertien was. Mijn ouders waren gescheiden en ik had altijd bij mijn vader willen wonen om hem te verzorgen. Ik mis hem nog elke dag.
Thuis waren er zoveel problemen dat ik depressief werd en hulp moest vragen.
Ik mocht bij mijn broer in huis wonen en sindsdien gaat het beter met me.
Toch heb ik nog zoveel vragen: Ik zou willen weten hoe het komt dat ik niet gelukkig ben. Ik zou willen weten, wie ik ben en wat ik wil. Ik zou willen weten hoe het komt dat ik niet echt blij was met het behalen van mijn havo-diploma …

Mijn huidige vriend

Mijn vriend is 34 jaar. Hij is een Hindoestaan. Ik weet dat iedereen hem te oud zal vinden. Mijn familie weet niet dat we een relatie hebben. Ik leer mezelf in onze relatie kennen, omdat hij me de ruimte geeft.
In een relatie moet je met elkaar kunnen praten, zodat je elkaar kan begrijpen.
Je moet je geleidelijk aan voor elkaar openstellen, je kwetsbaar durven opstellen. Ik zelf ben open en eerlijk. Mijn vriend is eerlijk, we praten veel. Hij helpt me als ik ergens mee zit. Ik help hem ook met het veranderen van zichzelf. Hij is opener en duidelijker geworden. Soms als mijn vriend zegt ‘ik mis je’, vraag ik ‘hoeveel?’
Ik vraag me af of het wel waar is wat hij zegt. Ik heb liefde en aandacht nodig en dat heb ik van mijn moeder nooit gehad op de manier die ik zou willen. Eigenlijk weet ze helemaal niet wie ik ben, speel ik een rol. Als ik dat niet doe, komen er ruzies en conflicten.
Ik probeer wel stap voor stap te laten weten wie ik ben, wat ik denk en voel.

Mijn ex-vriendjes

Ik heb een relatie gehad met een Marokkaan en een Nederlander. De Marokkaanse jongen zat bij mij in de klas. Ik voelde me depressief, down. Hij vond me een leuke, spontane meid. Maar toch, je hebt een bepaald soort waarde, omdat je een vrouw bent. Door je te laten gebruiken, weg te geven, neemt je waarde af. We hebben gezoend, elkaar vastgehouden en gepraat over seks in de vorm van grapjes, luchtig en oppervlakkig.
Als hij ergens mee zat, kropte hij het op. Hij deed dingen zoals het hem uitkwam, zonder er bij na te denken of het mij uitkwam. Als hij bijvoorbeeld belde, verwachtte hij niet dat ik andere dingen te doen zou kunnen hebben.

Van huis uit had hij geleerd dat hij zich als een man moest gedragen, zelf zijn problemen moest oplossen, niet mocht huilen, zijn zwakheid niet mocht tonen. Hij kon nooit zijn eigen fouten toegeven.

Zijn vader was weinig thuis. Hij was de baas in huis. Ruzies om kleine dingen werden groter. Hij belde niet meer. Ik moest contact opnemen. Hij was dan kortaf. Hij was niet gewend problemen te bespreken met een vriendin, omdat hij dat zag als een zwakte. Juist dat zou hem echter sterker hebben kunnen maken, waardoor de band versterkt zou worden.
Mijn Nederlandse vriend kwam ik in die periode van ruzies tegen.
Hij gaf me veel aandacht en warmte. Hij luisterde, uitte zich en liet me vrij.
Ik kon dingen doen als het mij uitkwam en niet alleen wanneer het hem uitkwam.
Bij hem kwam ik te weten wat ik waard was. Mijn Marokkaanse vriend wilde niet eens weten wie ik was.

Hoe het verder moet?

Ik weet het niet… Mijn vriend wil meer van me dan ik kan en wil geven.
Ik houd wat meer afstand, maar heb nu weer contact met oude liefdes en uiteindelijk willen de meesten seks. Door al die contacten kom ik er wel geleidelijk aan achter wie ik ben en wat ik wil. Ik zie mijn relaties als een ontdekkingsreis.
Misschien moet ik dit wel allemaal meemaken omdat ik van huis uit geen gevoel van eigenwaarde heb meegekregen en ik mijn vader mis.

Een meisje van 18.…..
Op zoek naar de bron in zichzelf
Op zoek naar wie ze was en weer wil worden
Op zoek naar liefde
Laat haar weten dat ze niet de enige is.




Door: de redactie

Meld misbruik!
Reageer Via:
Reacties
Mooi hoe je het beschrijft! Je bent niet de enige. Het is heel herkenbaar. Relatie met wie je het ook maar hebt, willen ze 'seks'. Ik moest ook zoeken naar mezelf, naar wie ik eigenlijk ben, waarom ik er ben. Maar nu ben ik weer tot mezelf gekomen. Het is een moeilijke periode, maar weer over, Als je maar weet wie je bent. Liefs
Cheraine Aaliyah

Meld misbruik!
Heel mooi! Herkenbaar ook..

Vraag en antwoord

Stel je vraag aan de redactie en ontvang snel antwoord.

Volg ons ook op:

Jouw Troost voor Tranen profiel

Login met je e-mailadres en wachtwoord.
E-mailadres
Wachtwoord
Wachtwoord vergeten? Klik hier!

Nog geen account? Klik hier!

Sluiten